മാർപാപ്പായോടൊപ്പം ദിവ്യകാരുണ്യ ആരാധന  
Saturday Sahlon, 01 June 2013



കത്തോലിക്കാ സഭയിലെ എല്ലാ ഇടവക ദേവാലയങ്ങളിലും ആശ്രമങ്ങളിലും മഠങ്ങളിലും സെമിനാരികളിലും രണ്ടിന് രാത്രി 8.30 മുതൽ 9.30 വരെ ഒരു മണിക്കൂർ ദിവ്യകാരുണ്യ ആരാധന നടത്തി സാർവത്രികസഭയ്ക്കുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കാൻ കെസിബിസിയുടെ ആഹ്വാനം.  

കൊച്ചി: ജൂൺ രണ്ടിന് ദിവ്യകാരുണ്യ തിരുനാൾദിനത്തിൽ ലോകം മുഴുവനുമുള്ള മെത്രാന്മാർ ഫ്രാൻസിസ് മാർപാപ്പായോട് ആത്മീയമായി ഒന്നുചേർന്ന് പരിശുദ്ധ കുർബാനയുടെ ആരാധന നടത്തും. റോമിലെ സമയം വൈകുന്നേരം അഞ്ച് മുതൽ ആറുവരെ മാർപാപ്പ ആരാധന നടത്തുന്ന അതേ സമയത്ത് ലോകത്തിലെ എല്ലാ കത്തീഡ്രൽ ദേവാലയങ്ങളിലും മെത്രാന്മാർ ദിവ്യകാരുണ്യ ആരാധന നടത്തും. ഭാരതത്തിൽ 8.30 മുതൽ 9.30 വരെയാണ് ആരാധനാസമയം.  

കത്തോലിക്കാ സഭയിലെ എല്ലാ ഇടവക ദേവാലയങ്ങളിലും ആശ്രമങ്ങളിലും മഠങ്ങളിലും സെമിനാരികളിലും രണ്ടിന് രാത്രി 8.30 മുതൽ 9.30 വരെ ഒരു മണിക്കൂർ ദിവ്യകാരുണ്യ ആരാധന നടത്തി സാർവത്രികസഭയ്ക്കുവേണ്ടിയും പരിശുദ്ധ പിതാവ് ഫ്രാൻസിസ് മാർപാപ്പായുടെ നിയോഗങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയും വിശ്വാസവർഷാചരണത്തിന്റെ വിജയത്തിനുവേണ്ടിയും പ്രാർത്ഥിക്കാനാണ് കെസിബിസിയുടെ നിർദ്ദേശം. കേരളത്തിലെ എല്ലാ കത്തോലിക്കാവിശ്വാസികളും ഒരേ സമയം മാർപാപ്പായോട് ചേർന്നു ദിവ്യകാരുണ്യസന്നിധിയിലായിരിക്കുന്ന അസുലഭമണിക്കൂറായി ഈ ദിവ്യകാരുണ്യ ആരാധന മാറും. ദിവ്യകാരുണ്യ തിരുനാൾദിനം സമുചിതമായി ആചരിക്കാനുള്ള നിർദ്ദേശങ്ങൾ നല്കിയതായും മെത്രാൻസംഘം അറിയിച്ചു.

കത്തോലിക്കാ സഭയിലെ എല്ലാ ഇടവക ദേവാലയങ്ങളിലും ആശ്രമങ്ങളിലും മഠങ്ങളിലും സെമിനാരികളിലും രണ്ടിന് രാത്രി 8.30 മുതൽ 9.30 വരെ ഒരു മണിക്കൂർ ദിവ്യകാരുണ്യ ആരാധന നടത്തി സാർവത്രികസഭയ്ക്കുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കാൻ കെസിബിസിയുടെ ആഹ്വാനം.

കൊച്ചി: ജൂൺ രണ്ടിന് ദിവ്യകാരുണ്യ തിരുനാൾദിനത്തിൽ ലോകം മുഴുവനുമുള്ള മെത്രാന്മാർ ഫ്രാൻസിസ് മാർപാപ്പായോട് ആത്മീയമായി ഒന്നുചേർന്ന് പരിശുദ്ധ കുർബാനയുടെ ആരാധന നടത്തും. റോമിലെ സമയം വൈകുന്നേരം അഞ്ച് മുതൽ ആറുവരെ മാർപാപ്പ ആരാധന നടത്തുന്ന അതേ സമയത്ത് ലോകത്തിലെ എല്ലാ കത്തീഡ്രൽ ദേവാലയങ്ങളിലും മെത്രാന്മാർ ദിവ്യകാരുണ്യ ആരാധന നടത്തും. ഭാരതത്തിൽ 8.30 മുതൽ 9.30 വരെയാണ് ആരാധനാസമയം.

കത്തോലിക്കാ സഭയിലെ എല്ലാ ഇടവക ദേവാലയങ്ങളിലും ആശ്രമങ്ങളിലും മഠങ്ങളിലും സെമിനാരികളിലും രണ്ടിന് രാത്രി 8.30 മുതൽ 9.30 വരെ ഒരു മണിക്കൂർ ദിവ്യകാരുണ്യ ആരാധന നടത്തി സാർവത്രികസഭയ്ക്കുവേണ്ടിയും പരിശുദ്ധ പിതാവ് ഫ്രാൻസിസ് മാർപാപ്പായുടെ നിയോഗങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയും വിശ്വാസവർഷാചരണത്തിന്റെ വിജയത്തിനുവേണ്ടിയും പ്രാർത്ഥിക്കാനാണ് കെസിബിസിയുടെ നിർദ്ദേശം. കേരളത്തിലെ എല്ലാ കത്തോലിക്കാവിശ്വാസികളും ഒരേ സമയം മാർപാപ്പായോട് ചേർന്നു ദിവ്യകാരുണ്യസന്നിധിയിലായിരിക്കുന്ന അസുലഭമണിക്കൂറായി ഈ ദിവ്യകാരുണ്യ ആരാധന മാറും. ദിവ്യകാരുണ്യ തിരുനാൾദിനം സമുചിതമായി ആചരിക്കാനുള്ള നിർദ്ദേശങ്ങൾ നല്കിയതായും മെത്രാൻസംഘം അറിയിച്ചു.

Saint of the Day

St. Joan of Arc

1412-1431

"I fear nothing,
for God is with me!"
St. Joan of Arc

Burned at the stake as a heretic after a politically-motivated trial, Joan was beatified in 1909 and canonized in 1920.
She was born of a fairly well-to-do peasant couple in Domremy-Greux (southeast of Paris), Joan was only 12 when she experienced a vision and heard voices that she later identified as Sts. Michael the Archangel, St. Catherine of Alexandria, and St. Margaret of Antioch.
During the Hundred Years War, she led French troops against the English and recaptured the cities of Orléans and Troyes. This enabled Charles VII to be crowned as king in Reims in 1429. Captured near Compiegne the following years, she was sold to the English and placed on trial for heresy and witchcraft. Professors at the University of Paris supported Bishop Pierre Cauchon of Beauvis, the judge at her trial; Cardinal Henry Beaufort of Winchester, England, participated in the questioning of Joan in prison. In the end, she was condemned for wearing men's clothes. Her trial took place during the 100 Year's War between France and England; the English resented France's military success–to which Joan contributed.
On this day in 1431, she was burned at the stake in Rouen, and her ashes were scattered in the Seine River. A second Church trial 25 years later nullified the earlier verdict, which was reached under political pressure.
Remembered by most people with her later military exploits, Joan had a great love for the sacraments, which strengthened her compassion toward the poor. Popular devotion to her increased greatly in 19th-century France and later among French soldiers during World War I. Theologian George Tavard writes that her life "offers a perfect example of the conjunction of contemplation and action" because her spiritual insight is that there should be a "unity of heaven and earth."
 

അഭിഷിക്തർ ആട്ടിടയർ; 
അവർ ജനങ്ങളോട് സ്‌നേഹപൂർവ്വം ഇടപെടണം: 
ഫ്രാൻസീസ് മാർപാപ്പാ
Sunday Shalom



സഭയിലെ ആട്ടിടയന്മാരാണ് മെത്രാന്മാരും വൈദികരും. ദൈവജനത്തെ വിശുദ്ധിയിൽ നയിക്കാൻ ആട്ടിയന്മാർ കടപ്പെട്ടവരാണ്. ക്രിസ്തു സഭയെ സ്‌നേഹിച്ചതുപോലെ സഭയെ പരിപാലിക്കാൻ ശക്തി ലഭിക്കുന്നതിന് വേണ്ടി മെത്രാന്മാർക്കും പുരോഹിതർക്കും വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കണെമെന്ന് മാർപാപ്പ പറഞ്ഞു.

പണത്തിന്റെയും സ്വാധീനങ്ങളുടെയും പുറകെ പോകുമ്പോൾ ആട്ടിടയർ ചെന്നായ്ക്കളെപ്പോലെ പെരുമാറാൻ തുടങ്ങുമെ ന്നും അത്തരം സാഹചര്യം ഉണ്ടാകരുതെന്നും പ്രാർത്ഥനയ്ക്കായ് എത്തിയ മെത്രാ ൻ സംഘത്തോടും, വൈദികരോടുമായി മാർപാപ്പ പറഞ്ഞു.

ഒരു മെത്രാനൊ, വൈദികനൊ തനിക്ക് വേണ്ടിയല്ല അഭിഷിക്തനാകുന്നത്. ജനത്തിന്റെ ആവശ്യങ്ങളിൽ കൂടെ നിന്ന് ചെന്നായ്ക്കളുടെ ആക്രമണത്തിൽ നിന്നും അവരെ രക്ഷിക്കുന്നതിനാണെന്ന് മാർപാപ്പ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. ദൈവജനത്തോട് ഇടപഴകുമ്പോൾ കടിച്ചു കീറാൻ ചെല്ലുന്ന ചെന്നായ്ക്കളെ പോലെയാകരുത്.

അവർക്ക് സ്‌നേഹം നൽകുന്ന യഥാർത്ഥ അജപാലകരെയാണ് അവർ തേടുന്നതെന്നുമുള്ള സത്യം മറക്കരുത്. മാർപാപ്പ പറഞ്ഞു. ദൈവ ജനത്തെ സ്‌നേഹിക്കുമ്പോ ൾ, അവരെ മനസിലാക്കുമ്പോൾ ദൈവത്തെയാണ് സ്‌നേഹിക്കുകയും, കൂടുതൽ അടുത്തറിയുകയും ചെയ്യുന്നത്. ലോകം നൽകുന്ന സുഖങ്ങളിലും മായകളിലും കുടുങ്ങിപോകാതെ ദൈവത്തിൽ ശരണം വച്ച് മുന്നോട്ട് പോകാനുള്ള കൃപയ്ക്കായ് പ്രാർത്ഥിക്കണം. നാം പാപികളും തെറ്റുകാരുമാണ്. പക്ഷെ നമ്മിലെ തെറ്റ് മനസിലാക്കി അനുതാപത്തോടെ ദൈവാശ്രയത്തോ ടെ കൂടുതൽ കർത്താവിലേക്ക് ചേർന്ന് നി ൽക്കണമെന്നും പാപ്പ പറഞ്ഞു. പണത്തിന്റെ പിന്നാലെ പോകുന്ന മെത്രാന്മാരെയും, വൈദീകരെയും ദൈവജനം വെറുക്കുമെന്നത് സത്യമാണ്.
സഭയെ മുറിപ്പെടുത്തുന്ന ഇത്തരം പ്രവണത ഉണ്ടാകാതെ ഇനി ശ്രദ്ധിക്കണം. പാപ്പ താക്കിത് നല്കികൊണ്ടാണ് പ്രസംഗം അവസാനിപ്പിച്ചത്.

വിവാഹത്തിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന കൃപകൾ

 

Shalom Times, May 2013  
Written by: മിനി ഷെറിനോ

സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ അതിപ്രസരംമൂലം തിന്മകൾക്കും നിയമത്തിന്റെ പിന്തുണ ലഭിക്കുന്ന കാലമാണിത്. തന്മൂലം വിശ്വാസികളുടെ ഉത്തരവാദിത്വം ഏറെ വർധിച്ചിരിക്കുന്നു. ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസത്തിന്റെയും മൂല്യാധിഷ്ഠിത ജീവിതത്തിന്റെയും ആഴവും പ്രസക്തിയും ലോകത്തിന് ബോധ്യമാക്കിക്കൊടുക്കേണ്ടത് വിശ്വാസികളുടെ കടമയാണ്.

വിശ്വാസം കുറഞ്ഞുവരുന്നതിന്റെ പ്രധാന കാരണം, പരിശീലനക്കളരികളാകേണ്ടണ്ട കുടുംബങ്ങൾ അത് അവഗണിക്കുന്നു എന്നതാണ്. ഈ വിശ്വാസവർഷത്തിൽ ആ പോരായ്മ പരിഹരിക്കണം. വി വാഹത്തിലൂടെ ദമ്പതികൾക്ക് ദൈവിക കൃപാവരം സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് നല്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. ആത്മാവിന്റെ തലത്തിൽ വർഷിക്കപ്പെടുന്ന ആ കൃപയാണ് മനസിന്റെയും ശരീരത്തിന്റെയും ഐക്യത്തെ ദൃഢമാക്കുന്നത്.

ആധുനികതയുടെയും വിവരസാങ്കേതിക വിദ്യയുടെയും വളർച്ചയിലൂടെ യുവജനങ്ങളുടെ മനസുകളെ ഗ്രസിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു തെറ്റായ ചിന്താഗതിയാണ്- യു ക്തിഭദ്രതയും ആശയപ്പൊരുത്തവുമാണ് കുടുംബജീവിതത്തെ നിലനിർത്തുന്നതെന്നത്. വ്യക്തിത്വത്തെ യുക്തിയുടെയും അറിവിന്റെയും തലത്തിൽ ഒതുക്കു ന്ന ഈ വിലയിരുത്തൽ അപൂർണമാണ്. കാരണം, വ്യക്തിത്വം എന്നു പറയുന്നത് അറിവിന്റെയും ആശ യങ്ങളുടെയും വികാരങ്ങളുടെയും അനുഭവങ്ങളുടെ യും ഓർമകളുടെയും ആകെത്തുകയാണ്. ഭൗതിക വും ശാരീരികവും മാനസികവും ആധ്യാത്മികവുമായ പൂർണതയിലാണ് വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ സമഗ്രത. ജീവിതത്തിൽ വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രസക്തി എത്ര മാത്രമാണെന്ന് ഇത് വ്യക്തമാക്കുന്നു.
''... വിശ്വാസത്തിൽ നിന്നല്ലാതെ ഉദ്ഭവിക്കുന്നതെ ന്തും പാപമാണ്'' (റോമാ 14:23). ഓരോ കുടുംബവും പണിയപ്പെടേണ്ടതും വളരേണ്ടതും വിശ്വാസത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്നുകൊണ്ടാകണം. ക്രിസ്തീയ കുടുംബങ്ങളെ ചില ആശയങ്ങൾ ചേർത്തുകൊണ്ട് ക്രമീകരിക്കാം.

കൗദാശികജീവിതം
കൂദാശാ കേന്ദ്രീകൃതമായിരിക്കണം നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങൾ. വിവാഹത്തോടെ ലഭിക്കുന്ന അഭിഷേകത്തിൽ നിലനില്ക്കാനും വളരാനും ഈ ജീവിതശൈലി വളരെ അത്യാവശ്യമാണ്. കൂടാതെ ആ ജീവിതക്രമം കൂടുതൽ ശക്തിയും ധൈര്യവുമുള്ളവരാക്കി നമ്മെ മാറ്റും.

ചിട്ടയും ക്രമവും
കുടുംബത്തിന്റെ വിളക്ക് എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെ ടുന്ന കുടുംബനാഥയാണ് ചിട്ടയും ക്രമവും കുടുംബാംഗങ്ങളെ പരിശീലിപ്പിക്കേണ്ടത്. കുടുംബത്തിന്റെ ആധ്യാത്മിക നേതൃത്വം ആദ്യനാളുകളിൽ തന്നെ ഭാര്യ ഏറ്റെടുക്കണം. വിവാഹത്തിന്റെ ആദ്യനാളുകൾ മുതൽ ഞായറാഴ്ചദിവസം പരിശുദ്ധമായി ആചരിക്കുന്നതിനും കുടുംബമൊന്നിച്ച് വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ സജീവമായി പങ്കുചേരുന്നതിലും ശ്രദ്ധിക്കണം. ജീവിതത്തെ അനുഗ്രഹപ്രദമാക്കുന്നതിന് ഇതിന് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. വിവാഹത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ വേണ്ട, പിന്നീടാകാമെന്ന് ചിന്തിച്ചാൽ നടപ്പിലാകാൻ പ്രയാസമായിരിക്കും.

കുടുംബപ്രാർത്ഥന
കുടുംബാംഗങ്ങൾ ഒന്നുചേർന്ന് ജപമാല ചൊല്ലുന്നത് പതിവായി മാറ്റണം. കുടുംബപ്രാർത്ഥനയിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന സൗഖ്യവും ഐക്യവും വളർച്ചയും വലുതാണ്. ദൈവസാന്നിധ്യം ഭവനങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്ന അവസരങ്ങളാണ് ഓരോ കുടുംബപ്രാർത്ഥനാവേളകളും. ''കർത്താവ് ഭവനം പണിയുന്നില്ലെങ്കിൽ പണിക്കാരുടെ അധ്വാനം വ്യർത്ഥമാണ്. കർത്താവ് നഗരം കാക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ കാവല്ക്കാർ ഉണർന്നിരിക്കുന്നതും വ്യർത്ഥം'' (സങ്കീ.127:1). ദൈവത്തെ ഒപ്പം ചേർക്കാതെയുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങളെല്ലാം ഫലരഹിതമായി മാറുമെന്ന് വചനം കൃത്യമായി പറയുന്നു. പ്രാർത്ഥനയില്ലാത്ത കുടുംബങ്ങളെ ഭിന്നതയും അനൈക്യവുമൊക്കെ കീഴടക്കുന്നത് വളരെ പെട്ടെന്നായിരിക്കും.

ആശയവിനിമയം
കുടുംബത്തിലെ കാര്യങ്ങൾ ആലോചിക്കാനും പ്രശ്‌നങ്ങൾ ചർച്ച ചെയ്യാനും ഭാര്യയും ഭർത്താവും എല്ലാ ദിവസവും സമയം കണ്ടെത്തണം. എന്തും വിശ്വസിച്ച് തുറന്നു പറയാവുന്ന ആത്മസുഹൃത്തുക്കളുടെ നിലയിലേക്ക് പങ്കാളികൾ മാറണം. അങ്ങനെയായാൽ പരസ്പരം സഹായിക്കുവാനും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുവാനും ഉപദേശങ്ങൾ നല്കുവാനും എളുപ്പമായിരിക്കും.

ഒത്തൊരുമയുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങൾ
കുടുംബത്തിലെ ജോലികളിലും ഒരു ടീംവർക്ക് രീതി ആവിഷ്‌കരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ ജോലിഭാരം കുറയുമെന്നു മാത്രമല്ല, ബന്ധങ്ങളുടെ ഊഷ്മളത വർധിക്കുകയും ചെയ്യും. പ്രത്യേകിച്ച്, ഭാര്യയും ഭർത്താവും ജോലി ചെയ്യുന്ന ആധുനിക കാലത്ത്. ഭാര്യ വെറും വീട്ടുജോലിക്കാരിയായും ഭർത്താവ് പണം നല്കുന്ന എ.റ്റി.എം കൗണ്ടറായും മാറാതിരിക്കാനുള്ള വിവേകം ദമ്പതികൾ പുലർത്തണം.

സഹകരിച്ചും സ്‌നേഹിച്ചും ബഹുമാനിച്ചുമാണ് ക്രിസ്തീയ കുടുംബങ്ങൾ മാതൃകാകുടുംബങ്ങളായി മാറുന്നത്.

The Gospel of Suffering 

Shalom Times, March 2013 

Written by  Santimon Jacob 

 

The distance between my office and home is that of five decades of a Rosary. At this age of forty, the time of convictions… is it not a miracle if Rosary had not been an obsession in life? There is no much road left to travel…Very few days left to live. If I live thirty years more… the days are merely ten thousand. It means in the wallet of life, there are only a few coins left.

Six years back, on a sunny day of November in Chittoor retreat center. It was there that I found my Lord. I had been there for a consolation after a hard Calvary journey of sufferings. A book of life filled with ink and irregular marks.

I could feel then the taste of tears. Coming days I was convinced that ‘suffering is a profit’.

Some search for God: Yet for some others God is in search. A good Shepherd who is in search of the single lost sheep… The joy is indescribable when Jesus embraces the lost one. I do not know how many Rosaries my wife, Mini had recited during our fire experiences. But I know one thing, that my journey back was by holding over those Rosary beads.

There is an AD and BC in my life. A period of life before and after Christ found me. After I could find Christ, even the pains of life are like festivals.
Amidst the highly ploughing experiences of life we could feel the touch of those wounded hands.

A great lesson that I learned was that suffering is a sign of God’s acceptance. It sanctifies us and makes us perfect.

Suffering is a profit
Suffering brings us great benefits. Let us examine it through a mind puzzle. God gives a person life span of less than twenty thousand days on earth. Multiply 365 days with the years that you live on earth.
God, if you open me the gates of heaven, how long will be my life there? Receive, I am yours. In your presence my life is unlimited. I now realize why St. Alphonsa and Padre Pio requested the Lord to give them more sufferings.

The community of white robed people
Jesus gives us a vision through St. John in the book of revelation. A group of people robed in white in front of the throne of God.

“Who are these, robed in white, and where have they come from?” I said to him, “Sir, you are the one that knows.” Then he said to me, “These are they who have come out of the great ordeal; they have washed their robes and made them white in the blood of the Lamb. For this reason they are before the throne of God, and worship him day and night within his temple.”
“They hunger no more, and thirst no more; the sun will not strike them, nor any scorching heat; for the Lamb at the center of the throne will be their shepherd, and he will guide them to springs of the water of life, and God will wipe away every tear from their eyes.” (Rev. 7:13-17).

How great is the group that washed themselves in the blood of the Lamb. It is true that heavy suffering has brought them to claim the white robe. When you are accused, persecuted, become prey to calumny and called to shed blood, is it not that the whiteness of the robe increases? Jesus has told us that we must rejoice when people accuse us of the evils that we have not done. “Indeed, an hour is coming when those who kill you will think that by doing so they are offering worship to God” (Jn. 16:2).  Just be convinced that suffering is valuable in front of God. Be strong amidst the heavy burden of perils in life. Pray each moment, ‘Lord, fill me with light on my path and strength for my heart.’

Suffering a sign of God’s acceptance
Jesus tells us the story of a poor man taken to the lap of Abraham. It is not a coincidence that Jesus gives this poor man the name of his beloved friend – Lazar.

Since he gave the poor man a beloved name, the rich man was not given a name. When poor Lazar is remembered through the mouth of Jesus till eternity, rich man remains poorer that he had not been worthy enough to be called by a name.

Jesus, do you know that in this period where I live, names are heard only of the rich and powerful. The poor is out of every queue. He has the face of a crowd not individual. His marks are downward face and gloomy look. How pompous are even the funeral ceremonies of the rich? Golden crosses and pearly umbrellas! But Lazar’s death dissolves in the casual bells rung in the Church. Now I know why you had not named the rich man of the Bible.

Your Lazar was all those accepted by the Lord. Obviously suffering is a sign of God’s acceptance.

A young man who does not like the noises of the world opined that suffering is the distance from Esau to Jesus. Esau had sacrificed his birth rights for a cup of soup. But Christ submitted himself to the Will of the Father even at the peak of Calvary. My sufferings lies in between these two chronicles. My head falls down in humility when I know that suffering reaches its completion in obedience.

Suffering – formation of the children of God
St. Paul tells us that suffering is a formation that turns to righteousness in time. Heaven is a valuable gift that awaits us when we complete our short life on earth. Our suffering becomes a heavy formation period to gain this great and valuable gift.  

“My child, do not regard lightly the discipline of the Lord, or lose heart when you are punished by him; for the Lord disciplines those whom he loves, and chastises every child whom he accepts. Endure trials for the sake of discipline.” (Heb. 12: 5-7).

Next sentence goes a little ahead and says, “God is treating you as children; for what child is there whom a parent does not discipline? If you do not have that discipline in which all children share, then you are illegitimate and not his children.” (Heb. 12:8).

In time, suffering will turn to righteousness. But “discipline always seems painful rather than pleasant at the time, but later it yields the peaceful fruit of righteousness to those who have been trained by it.” (Heb. 12:11).

പരസ്യങ്ങളെ സൂക്ഷിക്കുക 

Written by  ചീഫ്‌ എഡിറ്റര്‍ 
Sunday Shalom, 17 May 2013 13:48  
 

പരസ്യങ്ങൾക്ക് വലിയ സ്വാധീനശക്തിയുണ്ട്. പലപ്പോഴും ഉത്പന്നങ്ങളുടെ ഗുണങ്ങൾ നിശ്ചയിക്കുന്നതിന്റെ മാനദണ്ഡംപരസ്യമാണ്. കൂടുതൽ പരസ്യങ്ങൾ ഉള്ളതാണ് മികച്ചതെന്ന കാഴ്ചപ്പാടിലേക്ക് സമൂഹം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ, പരസ്യങ്ങളിലൂടെ സാത്താൻ സമൂഹത്തെതന്നെ വിദഗ്ധമായി വഴിതെറ്റിക്കുന്നുണ്ട്. ടി.വിയിലോ മറ്റു മാധ്യമങ്ങളിലൂടെയോ വരുന്ന ധാർമികതയില്ലാത്ത പരസ്യങ്ങളല്ല ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. മറിച്ച്, ചില മാതൃകകൾ ഉയർത്തിക്കാട്ടി ആളുകളെ വഴിതെറ്റിക്കുന്നതിനെപ്പറ്റിയാണ്. ധാർമികതയുടെ വഴികളിൽനിന്നും മാറി സഞ്ചരിച്ച് സാമ്പത്തിക നേട്ടങ്ങൾ കൈവരിച്ചവരെയും മറ്റുപലവിധങ്ങളിൽ സ്വാധീനശക്തി നേടിയവരെയുമൊക്കെ വലിയ പ്രാധാന്യത്തോടെ ചിത്രീകരിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ നടക്കുന്നുണ്ട്. ഇവർ അനുകരിക്കപ്പെടേണ്ടവരാണ്, പ്രായോഗികബുദ്ധി ഉള്ളവരാണ് എന്നൊക്കെയുള്ള രീതിയിൽ അവരുടെ മേന്മകൾ ചർച്ചയാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ കുഴപ്പമില്ലെന്നു തോന്നിയാലും കൃത്യമായി വിലയിരുത്തിയാൽ ആ മാതൃകകളൊന്നും നമുക്ക് സ്വീകരിക്കാൻ കഴിയുന്നതല്ലെന്ന് വ്യക്തമാകും.

യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇത് തിന്മയൊരുക്കുന്ന കെണിയാണ്. ഇവർ പണ്ട് അല്പം കള്ളത്തരങ്ങൾ ചെയ്താണ് സാമ്പത്തികമായി വളർന്നതെങ്കിലും ഇപ്പോൾ എത്ര സന്തോഷത്തോടെയാണ് കഴിയുന്നത്? എന്നൊക്കെയുള്ള തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കലുകൾ ആകർഷണീയത പകരുന്നു. ശരിയല്ലാത്ത മാർഗങ്ങളിലൂടെ നേട്ടങ്ങൾ കൈവരിച്ചവരെ മാന്യവല്ക്കരിച്ചാൽ അനേകരെ വഴിതെറ്റിക്കാൻ കഴിയുമെന്നതിനാലാണ് അങ്ങനെയുള്ളവർക്ക് മിടുക്കന്മാരെന്നും ജീവിക്കാൻ പഠിച്ചവരാണെന്നുമൊക്കെയുള്ള മുദ്രകൾ ചാർത്തിക്കൊടുക്കുന്നത്. ആ വിധത്തിൽ നേട്ടങ്ങൾ കൈവരിച്ചവർ സംതൃപ്തിയോടെയാണ് കഴിയുന്നതെന്ന് വിലയിരുത്തുമ്പോൾ ആ വഴികളിലൂടെ പോകുവാനുള്ള പ്രവണത മനുഷ്യരിൽ രൂപപ്പെടും. കാരണം, എളുപ്പത്തിൽ നേട്ടങ്ങൾ സ്വന്തമാക്കുവാനുമുള്ള ആഗ്രഹം മനുഷ്യസഹജമാണ്. സാമ്പത്തികമായി ഉയർന്നവരെ ആദരവോടെ കണ്ട് അവരെ അനുകരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന വലിയൊരു വിഭാഗമുണ്ട്. അവരെ എളുപ്പത്തിൽ വഴിതെറ്റിക്കാൻ ഇങ്ങനെയുള്ള മാതൃകകൾ കാരണമാകും. പരസ്യങ്ങളിൽ സ്വീകരിക്കുന്ന തന്ത്രങ്ങളാണ് ഇവിടെയും പ്രയോഗിക്കുന്നത്. വാങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാണ് പലപ്പോഴും കബളിപ്പിക്കപ്പെട്ട കാര്യം തിരിച്ചറിയുന്നത്. അതുപോലെയാണ് തെറ്റായ മാതൃകകളും. ഉല്പന്നം വാങ്ങുമ്പോൾ പണം നഷ്ടപ്പെടുന്നതുപോലെ ലഘുവല്ല രണ്ടാമത്തെ കാര്യം. അതുവഴി നിത്യജീവനാണ് നഷ്ടപ്പെടുന്നത്. അനർഹമായ വിധത്തിലുള്ള സമ്പാദ്യങ്ങളൊന്നും ദൈവഹിതമല്ലെന്നും ജീവിതത്തിന് സംതൃപ്തി നല്കാൻ അവയ്‌ക്കൊന്നും സാധിക്കുകയില്ലെന്നും തിരിച്ചറിയണം. ഇങ്ങനെയുള്ള മാതൃകകളെ ഉയർത്തി സാത്താൻ സമൂഹത്തെ പ്രലോഭിപ്പിക്കും. എന്നാൽ, വചനം പറയുന്നു, ''താനിടാത്ത മുട്ടയ്ക്ക് അടയിരിക്കുന്ന തിത്തിരിപ്പക്ഷിയെപ്പോലെയാണ് അന്യായമായി സമ്പത്തു സമ്പാദിക്കുന്നവൻ'' (ജറെമിയാ 17:11). അനേകർ തെറ്റായ വഴികളിലൂടെ പണം സമ്പാദിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിന്റെ പിന്നിൽ ഇങ്ങനെയുള്ള തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കലുകൾ കാരണമാകുന്നുണ്ട്.

നിത്യജീവിതമെന്ന വലിയ സത്യത്തെ തെറ്റായ ഈ വിധത്തിലുള്ള ആശയങ്ങളിലൂടെ മറയ്ക്കുകയാണ്.  ഒരാളുടെ ആയുസ് പരമാവധി 100 വർഷമാണ്.  ഭൂമിയിലെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ സന്തോഷിച്ചാലും (അതൊരിക്കലും സാധ്യമല്ലെന്ന് ചുറ്റുപാടുകൾ നിരീക്ഷിച്ചാൽ മനസിലാകും) തെറ്റായ വഴികളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഒരാൾക്ക് സ്വർഗഭാഗ്യം ലഭിക്കുമെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയില്ലല്ലോ. തെറ്റായ സന്തോങ്ങളിലേക്ക് ഓടുമ്പോൾ ക്ഷണികമായ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കണം. കുടുംബത്തിനും മക്കൾക്കുംവേണ്ടിയാണ് ഞാൻ ഈ മാർഗങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നത് എന്നു പറയുന്നവരുണ്ട്. അവരോടുള്ള സ്‌നേഹത്തിന്റെ മാനദണ്ഡമായി തന്റെ വഴിതെറ്റിയ പോക്കിനെ ന്യായീകരിക്കുന്നവരും കുറവല്ല. യഥാർത്ഥത്തിൽ വലിയ തെറ്റിദ്ധാരണയുടെ ലോകത്താണ് അങ്ങനെയുള്ളവർ ജീവിക്കുന്നത്. അനർഹമായ വിധത്തിലുള്ള സമ്പാദ്യങ്ങളും അതിലൂടെ ആർജിച്ച നേട്ടങ്ങളുംകൊണ്ട് ആർക്കും സമാധാനത്തോടെ ജീവിക്കാൻ സാധിക്കില്ല.''വ്യാജംകൊണ്ടു നേടിയ ധനത്തിൽ ആശ്രയിക്കരുത്; ആപത്തിൽ അത് ഉപകരിക്കുകയില്ല'' (പ്രഭാ. 5:8). ധാർമികതയിൽനിന്നും വ്യതിചലിച്ച് പലതിന്റെയും പിന്നാലെ ഓടുമ്പോൾ അവരുടെ കുടുംബങ്ങളിലും അതിന്റെ പ്രതിഫലനങ്ങൾ സ്വഭാവികമായും ഉണ്ടാകും. തെറ്റായ വഴികളിലൂടെ പണം സമ്പാദിക്കുന്നവർക്ക് മക്കൾക്ക് മൂല്യബോധം നല്കാൻ കഴിയില്ല. ചുരുക്കത്തിൽ ആരെ ലക്ഷ്യംവച്ചാണോ സമ്പാദിക്കുന്നത് അവരെ തെറ്റായ പാതകളിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്. മക്കളോടുള്ള സ്‌നേഹം മക്കൾക്കുതന്നെ ദ്രോഹമായി മാറുകയാണ്.
തന്റെ സൗന്ദര്യത്തിന്റെ രഹസ്യം ഈ സോപ്പാണെന്ന് ഇഷ്ട സിനിമാതാരം പറയുമ്പോൾ ഒരു സോപ്പിനും സൗന്ദര്യം നല്കാൻ കഴിയുകയില്ലെന്ന് എല്ലാവർക്കും അറിയാം. എങ്കിലും ആ സോപ്പു വാങ്ങാൻ ആളുകൾക്ക് താല്പര്യമാണ്. അതുപോലെയാണ് ചില മാതൃകകളും. തെറ്റാണെന്ന് ഉള്ളിൽ ബോധ്യം ഉണ്ടെങ്കിലും പണത്തോടും സ്ഥാനമാനങ്ങളോടുമുള്ള ഭ്രമങ്ങൾ നമ്മെ വഴിതെറ്റിക്കും. അതിനാൽ തെറ്റായ ബോധ്യങ്ങളിൽപ്പെട്ട് ജീവിതം വഴിതെറ്റാതിരിക്കാനുള്ള വിവേകം പുലർത്തണം. ''ഒരുവൻ ലോകം മുഴുവൻ നേടിയാലും സ്വന്തം ആത്മാവിനെ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയാൽ അവന് എന്തു പ്രയോജനം? ഒരുവൻ സ്വന്തം ആത്മാവിനു പകരമായി എന്തു കൊടുക്കും?'' (മത്തായി 16:26)